الرّصد ، الرّاصد : مراقب . الثّاقب : درخشان . النّقاب : جمع « نقب » به معناى تونل در كوه . تمور : مضطرب مىشود . أيده : قدرتش . الجوّ : هوا . الفضاء : فاصله بين آسمان و زمين . الفلك : مدار حركت سيّارات . ساختار ادبى يستصعب : ضمير مستتر در آن ، فاعل‌اش است كه به « ما خلق » بازمىگردد . كيف : حال و محلّا منصوب است و عامل آن حذف شده است . المنشىء : خبر براى مبتداى محذوف و در اصل چنين بوده است : « هو المنشىء » . أجناسا : منصوب به نزع خافض است و برخى نيز آن را حال دانسته‌اند . بدايا : صفت براى أجناس و يا خبر براى مبتداى محذوف است . حزونة : مفعول براى « ذلّل » است . إذ : مضاف اليه و محلّا مجرور است . أيّة : مفعول دوم است . ممحوّة : صفت براى « آية » است .